تبلیغات
مجله زندگی مثبت - تربیت بدون فریاد!

اختلافات رایج بین خانم ها و آقایان
موهاتو بزن کنار، چشمات ضعیف می شه!
هوش تنها در عدد آی‌کیو خلاصه نمی‌شود
باورهای غلط در مورد مسواک زدن
اینگونه از رنج و ناراحتی ها رهایی یابیم
چه وقت باید تسلیم شویم؟
ارزش خود را بدانید...
دلایل علمی عاشق شدن را بدانید
درست و اصولی دعوا کنید
وقتی برای عشق باید سوگواری کرد
چگونه ازدواج خوبم را خراب کنم؟!
بیایید در شکاف افکارمان ساکن شویم
خودکشی نوجوانان (حتما بخوانید)
کنار آمدن با برهم‌خوردن رابطه و دلشکستگی
آیا بلند بودن صدای موزیک می‌تواند به گوش‌هایم آسیب بزند؟
انواع عشق
مراکز انرژی بدن(چاکرا)
چطور می توان از آینده یک رابطه باخبر شد؟ / با علایم خطر آشنا شوید
بدبین‌ها بخوانند: نگرش مثبت برای قلب شما خوب است
اشتباه های رایج درباره سوگواری در کودکان
افسردگی جوانان
بهترین مشاغل برای جوانان
نگاه نکنید، هیپنوتیمز می شوید+عکس
رابطه جالب نوشیدن آب و توان پاسخگویی
چگونه در جلسه آزمون تست بزنیم؟
با هوش تر می شوید اگر با خودتان حرف بزنید!
پنج نکته طلایی برای بله گرفتن
همه چیز به نگاه تو برمیگرده...
کدام مرورگر کمترین انرژی را از باتری لپ تاپ می گیرد؟
سخنان بزرگان در مورد موفقیت

لیست کامل مطالب ارسالی

Free PageRank Checker





Powered by WebGozar



RSS

مجله زندگی مثبت
خانواده و زندگی، پزشکی و سلامت، روانشناسی و موفقیت و مطالب جالب و خواندنی

یکشنبه 28 اسفند 1390

تربیت بدون فریاد!
مرتبط با : نوجوان و جوان
برای یك تربیت موفق چه باید كرد؟



 همه والدین دوست دارند بدانند شیوه تربیتی صحیح کدام است و چگونه می‌توانند در تربیت فرزندان خود موفق باشند؛ آیا باید آن‌قدر با آنها مهربان باشند که اجازه بدهند هر کاری که می‌خواهند انجام دهند یا برعکس برای کوچک‌ترین خطایی فرزندانشان را تنبیه کنند.

اما به راستی معنای تنبیه چیست و آیا برای یک تربیت موفق باید هرگونه تنبیهی را حذف کرد؟

یکی از اهداف مهم تربیتی این است که واکنش‌ها سریع و منسجم باشند. همچنین یک رفتار مناسب باید به‌طور تدریجی و گام به گام به کودک آموخته شود؛ بنابراین باید حوصله به خرج داد و زود خشمگین و عصبانی نشد. برای در پیش گرفتن برنامه‌های تربیتی بدون نیاز به تنبیه بدنی، توجه به این نکات می‌تواند حائز اهمیت باشد...


با ما در ادامه مطلب همراه باشید

رفتاری را که از فرزندان خود انتظار دارید به‌طور مشخص بیان کنید.

به فرزندتان به‌طور دقیق بگویید چه انتظاری از او دارید.

میزان آگاهی خود را از توانایی‌ها و محدودیت‌های سنی کودکان افزایش دهید تا به اشتباه، انتظار یک فرد بالغ را از یک کودک نداشته باشید.

بپذیرید که فرزندتان باید اشتباهات زیادی بکند تا بالاخره بتواند رفتار صحیح را بیاموزد. پس به او فرصت دهید و خطاهای او را نوعی تجربه و فرصت برای یادگیری تلقی کنید. بدین‌ترتیب با سرزدن کوچک‌ترین اشتباهی از فرزندتان او را تنبیه نمی‌کنید.

اگر فرزندتان رفتاری ناشایست مرتکب شد، بی‌آنکه با او برخورد کنید، سر او داد نزنید ولی قاطع باشید اما تاخیر در برخورد مناسب با کودک باعث می‌شود که او رفتار نادرست خود را فراموش کند و نیازی به اصلاح آن احساس نکند.

توقع نداشته باشید کودکان کاملا تحت فرمان شما باشند. بعضی از آنها آرام هستند و بعضی دیگر سرکش و نافرمان. سعی کنید به روشی آنها را قانع کنید. اگر با یک خواسته آنها مخالفت می‌کنید فقط به‌طور لفظی مخالفت نکنید بلکه پیگیر باشید تا کودک متوجه شود شما کاملا جدی و قاطع هستید.

به فرزندتان بیاموزید هر عملی نتیجه‌ای دارد. به او بگویید: «اگر به این رفتار ناشایست خود ادامه بدهی از فلان امتیاز محروم خواهی شد.» این بهترین تنبیه است. بسیاری از والدین گمان می‌کنند مجازات همیشه باید با داد و فریاد یا تنبیه فیزیکی توأم باشد. درصورتی که محروم کردن فرزند از چیزی که دوست دارد، بهترین تنبیه به شمار می‌رود. بدین‌ترتیب نتیجه رفتارهای نامناسب او از طریق تعیین جریمه به او آموخته می‌شود.

فراموش نکنید هیچ‌گاه مجازات‌های غیرواقعی برای فرزندتان درنظر نگیرید. مثلا نگویید: «اگر فلان کار را انجام دهی دستت رو می‌شکنم!» زیرا امکان دارد کودک فکر کند شما واقعا چنین کاری خواهید کرد!

وانمود نکنید شما خیلی مهربان هستید و قدرت کافی برای برخورد مناسب با کودک را ندارید؛ ‌بلکه شخص دیگری مانند آقادزده! آقاپلیسه یا آقای دکتر توانایی انجام این کار را دارند! مثلا هیچ‌گاه نگویید: «اگر بچه خوبی نباشی به آقا دکتره می‌گم به‌ات آمپول بزنه!» شما که این تهدید را اجرا نخواهید کرد؛ اما بدین‌ترتیب فرزند شما علاوه بر اینکه می‌فهمد رفتار ناشایست او هیچ مجازاتی در پی ندارد؛ ترس کودک از آمپول و دکتر را هم به‌دنبال خواهد داشت.

البته بعضی کودکان قانع نمی‌شوند و به محض گرفتن وسیله‌ای از آنها، شروع به گریه می‌کنند؛ بدون آنکه تصور کنید در حال اذیت کردنش هستید، گریه‌اش را تحمل کنید و بدانید در این هنگام شما در حال آموزش او هستید تا یاد بگیرد نباید بی‌محابا با هر وسیله‌ای بازی کند یا هر کاری می‌خواهد انجام دهد.

به‌طور دقیق به فرزندتان بگویید چه انتظاراتی از او دارید. به‌طورکلی صحبت نکنید زیرا باعث سردرگمی‌اش می‌شوید.

سعی کنید خشم خود را کنترل کنید. علت آن را بیابید و از بین ببرید؛ آیا خشمگین شدن شما بر اثر خستگی است یا دلایل دیگری دارد؟

فراموش نکنید که برای همه کودکان یک نوع تنبیه کارایی ندارد؛ بنابراین با توجه به شناخت روحیات فرزند خود، فرهنگ خانواده و شرایط موجود در این زمینه خلاقیت و ابتکار داشته باشید.

هیچ‌گاه فرزندتان را کتک نزنید، فریاد نکشید و از روی خشم و نفرت و با چهره‌ای عصبانی با او برخورد نکنید زیرا کودکان در همه حال به عشق و محبت شما نیاز دارند؛ حتی در مواقعی که عملی ناپسند مرتکب می‌شوند. به‌هیچ‌وجه به فرزندتان توهین نکنید و مخالفت خود را با صدای آرام ابراز کنید.

اگر تاکنون برای تربیت فرزند خود به این موارد توجهی نداشته‌اید، انتظار نداشته باشید استفاده از برنامه جدید تربیتی به سرعت جوابگو باشد و نتیجه بدهد. شما باید حوصله به خرج دهید و زود ناامید نشوید. ممکن است کودک همچنان رفتارهای گذشته خود را تکرار کند اما این رفتار او را جرم تلقی نکنید. هنگام صحبت کردن با فرزندتان به چشم‌هایش بنگرید و قوانین جدید را به آرامی و با مهربانی، برایش تکرار کنید اما اگر این تذکرات را جدی نگرفت و فایده‌ای نداشت به او اخطار بدهید. قاطع سخن بگویید؛ حتی اگر مردد هستید و دلتان نمی‌آید او را از کار موردعلاقه‌اش منع کنید؛ زیرا کودکان نیاز دارند باور کنند که شما کنترل امور را از دست نداده‌اید و به اندازه کافی قدرتمند هستید.

سعی کنید وسایلی را که باعث اختلاف بین فرزندانتان می‌شود و خطرناک هستند از آنها دور کنید؛ «اگر نتوانید بدون دعوا و داد و بیداد با وسایلتان بازی کنید، اجازه ندارید بازی کنید و هر کس باید برود به اتاق خود!»

مجازات‌هایی تعیین کنید که بتوانید زود هم آنها را اجرا کنید زیرا باید دقیقا در خاطر کودک بماند که به چه دلیل مجازات می‌شود.

انتظارات غیرواقع‌بینانه از فرزندتان نداشته باشید. آیا باید از یک کودک خجالتی و کمرو توقع داشته باشید که فورا به غریبه‌ها سلام کند؟ به او فرصت دهید که کم‌کم با دیگران آشنا شود.

آیا معمولا وقتی کودک از شما درخواستی دارد و مثلا می‌گوید وقت‌تان را در اختیارش بگذارید و به او توجه کنید، پاسختان منفی است؟ درست است؛ گاهی ما بسیار درگیر هستیم اما اگر هم درگیر هستید و واقعا وقت ندارید، می‌توانید حتما وقت دیگری را برایش درنظر بگیرید.

ممکن است روش «توقف فعالیت» برای فرزند شما نتیجه ندهد. از این‌رو باید با توجه به شناختی که از او دارید روش دیگری را جایگزین آن کنید. این روش معمولا در مورد کودکان حساس بسیار مؤثر است زیرا با وقفه‌ای که در فعالیت آنها ایجاد می‌شود درمی‌یابند که تنبیه شده‌اند ولی شاید برای کودکان دیگر اهمیتی نداشته باشد؛ بنابراین باید از روش‌های دیگری استفاده کرد.

فراموش نکنید با سر زدن هرگونه خطایی از جانب فرزندتان نباید فورا خشمگین شوید و درصدد تعیین مجازاتی برای او باشید. اگر با کوچک‌ترین اشتباه فرزندتان فورا مجازاتی برایش درنظر بگیرید، فرزندتان دچار کمبود اعتمادبه‌نفس می‌شود و در سنین بالاتر این مشکل برای او بیشتر می‌شود و خود را در حل مشکلاتش ناتوان می‌بیند.

بهتر است درباره کارهایی که می‌خواهید انجام دهید برای فرزندتان هم توضیح دهید تا واقع‌بینانه به مسائل توجه کند. مثلا اگر قصد دارید به منزل یکی از دوستان یا آشنایان بروید، به او بگویید که شرایط خانه دوستتان چگونه است، چند ساعت آنجا می‌مانید و او می‌تواند چکار کند. او را قانع کنید که این چندساعت را می‌تواند با دوست خود بازی کند یا چون دوست هم‌سن و سالی آنجا نیست چه جذابیت‌های دیگری برایش خواهد بود. درعوض یک روز دیگر می‌توانید او را به پارک ببرید تا او هم بتواند با هم‌سن و سال‌های خود بازی کند.

کودکان باید مفاهیمی مانند دوباره، فردا، یک روز دیگر و... را یاد بگیرند. بدین‌ترتیب یاد می‌گیرند که همیشه امکان اینکه به کار مورد علاقه‌شان بپردازند و جود ندارد و باید بدون بحث و مشاجره از فعالیتی به فعالیت دیگر روی آورند. هنگام تربیت فرزندتان طوری با او رفتار کنید که اعتماد به نفسش تقویت شود، نه اینکه به‌گونه‌ای با او برخورد کنید که خود را از انجام هر کاری ناتوان بداند. اگر ناگزیر به تنبیه او شدید، خاطرنشان کنید که همیشه او را دوست دارید اما نمی‌توانید رفتار ناشایستش را بپذیرید.

حتما به فرزندتان نشان دهید که او را دوست دارید. اما اگر فقط به‌طور لفظی آن را بیان کنید برای او مفهومی نخواهد داشت. سعی کنید با رفتارهایی مثل گوش دادن، در آغوش گرفتن، تحسین کردن و مانع شدن از انجام کارهای خطرناک، دوست داشتن خود را ابراز کنید.

از طریق تغییر قیافه و لحن صدا طوری با فرزندتان برخورد کنید که بدون هیچ‌گونه داد و فریادی، جدی‌بودن شما را درک کند.

سعی کنید هنگامی که فرزندتان حضور دارد با دیگران درباره روش‌های مختلف تربیتی بحث نکنید.

Psychologies Magazine


لینک های مرتبط : كمبود خواب موجب افزایش پرخاشگری در دانش‌آموزان می‌شود
لینک های مرتبط : دختران را بهتر بشناسیم!
لینک های مرتبط : آشنایی با فرزند خواندگی

برچسب ها : تربیت کودک-تربیت فرزند-تربیت درست-تربیت صحیح کودک-آموزش به کودک-تربیت نوجوانان-تربیت موفق-آموزش تربیتی-
...




به اشتراک بگذارید :
نوشته شده توسط سید فرهاد ذبیحی در ساعت 11:12 ق.ظ
نظرات ()

1- برای تبلیغات در مجله زندگی مثبت کافی است به مدیر وبلاگ ایمیل دهید و یا با شماره تماس موجود در ذیل تماس برقرار کنید تا تبلیغات بنر محصولات شما در وبلاگ قرار داده شود.

2- اگر شما هنوز برای تبلیغ محصولات خود بنر مناسب و یا دلخواه را طراحی نکردید می توانید این کار را به ما بسپارید تا با طراحی زیبا و مناسب محصولات شما را به بهترین نحو ممکن تبلیغ نماییم.

3- مجله زندگی مثبت با رعایت تمامی حقوق و مسائل اخلاقی آماده همکاری برای طراحی و نمایش بنر محصولات شما در وبلاگ می باشد.


ایمیل: farhad_nurse@yahoo.com

مدیر وبسایت: سید فرهاد ذبیحی


:: پاورپوینت های جالب و آموزنده
:: اس ام اس سرکاری
:: اس ام اس عاشقانه
:: اس ام اس فلسفی
:: اس ام اس مناسبتی
:: مشاوره تحصیلی
:: مجموعه آثار معلم شهید دکتر شریعتی(کتاب الکترونیکی)
:: مجموعه آثار معلم شهید دکتر شریعتی (صوتی 1)
:: مجموعه آثار معلم شهید دکتر شریعتی (صوتی 2)
:: مجموعه آثار معلم شهید دکتر شریعتی (صوتی 3)
:: مجموعه کتابهای پائولو کوئلیو (pdf)

جنسیت شما چیست؟



صفحه نخست | پست الکترونیک | آرشیو مطالب | لینك آر اس اس | تماس با ما | تبلیغات

.:: تمام حقوق این سایت و مطالب آن متعلق به مجله زندگی مثبت می باشد و کپی برداری فقط با ذکر منبع بلامانع می باشد ::.
.:: مجله زندگی مثبت ثبت شده در ساماندهی وزارت ارشاد اسلامی است ::.